De dag begon al om kwart voor zes met een onderdompeling in
de warmwaterbron van Jhinu Dhanda. We genieten met volle teugen terwijl we wegdromen
bij het decor van de Annapurna-bergketen met zijn eeuwige sneeuw. We zouden
graag blijven dobberen in het warme water, maar er staat een staptocht van meer
dan 7 uur op het menu. We wagen ons over gammele hangbruggen en voelen de zilte
zweetdruppels non-stop naar beneden stromen als we pauzeren onder de zoveelste
wondermooie waterval. Onderweg valt op hoe iedereen geniet van de eenvoudige
dingen: een rijstveld in volle oogst, een hond die langs de weg zijn vlooien telt
en de schoolkinderen die zich in donkerrood kostuum over de weilanden
verspreiden nadat de schoolbel weerklinkt. Ja, ook op zondag moeten ze hier les
volgen.

De overnachtingsplaats heeft een prachtig uitzicht. Tijd voor
Winnie, Aline en Kato om te vertellen welke impact jongdementie op hun leven
heeft en wat ze graag anders zouden zien. Maar ook een dag om terug te blikken
op de onbeschrijflijke ervaring die deze expeditie tot nu toe was, waar het
evenwicht tussen inspanning en ontspanning broos is, maar ook kracht geeft. Kracht
die de hele groep vleugels kan geven. Vleugels die we morgen een laatste keer gaan spreiden
tijdens de laatste expeditiedag. Wij zijn er klaar voor!